BEWONERS VAN KATENDRECHT

Eind 1800 was Katendrecht een bescheiden dorpje
met diverse buitenverblijven van Rotterdamse nota-
belen. In de loop van de decennia daarná kwamen
er steeds meer Chinezen. Maar ondanks het feit dat
sommige politici en politiemensen het over 'geel
uitschot' hadden, was er óp de Kaap niet tot nauwelijks
sprake van discriminatie. Zo rond de dertiger jaren
woonden er op Katendrecht minstens 40 nationaliteiten
die allemaal broederlijk samenwoonden. Natuurlijk had
iedereen zijn of haar eigen culturele achtergrond, maar
je was bovenal bewoner van Katendrecht. In die tijd
wérd niet gevraagd wat een bepaalde groep op de Kaap
ergens van vond. Van belang was wat de bewóner van
Katendrecht ergens van vond.

Vanaf ruwweg 1980 werd het allemaal anders. Voor
'de politiek' bestónd 'de bewoner' niet meer. Iedereen
moest in een hokje: autochtoon, allochtoon, Westers,
niet-Westers, Europees, Mediterraan, aanhangers van
de Islam, et cetera. Maar ook mannen, vrouwen, oude-
ren, jongeren, homo's, lesbiënnes, leden van een sport-
vereniging, vrijwilligers, noem maar op ... En íedereen
mocht z'n zegje doen. Dat werd ook aangewakkerd,
 want de Romeinen wisten het zo'n 2.000 jaar geleden
al: divide et impera. Ofwel: verdeel en heers. En dan
is een hechte, gedegen bewonersorganisatie natuurlijk
nogal hinderlijk.

Dat standpunt treffen we ook bij de deelgemeente
Feijenoord. Het werd zelfs geformuleerd als uitgangs-
punt voor de in 2008 uitgevoerde openbare aanbesteding
van de bewonersondersteuning: "Uitgangspunt is dat de
deelgemeente Feijenoord wil dat de bewonersondersteu-
ning flexibeler wordt en dat, naast de bewonersorganisaties,
meer vrijwilligersorganisaties en groepen van bewoners
een beroep op bewonersondersteuning kunnen doen".

[weer terug naar boven]

[weer terug naar de algemene index]