GROETEN UIT ROTTERDAM

Tekst: Marjolein Meijers

Rooie Bertus van de Kaap zag elke wereldzee.
Hij voer van Perzië tot Kiel.
Zo'n vent, recht voor zijn raap.
Maar als 'ie voor de wal lag werd hij sentimenteel.
Dan schreef 'ie in z'n dagboek en nooit een woord te veel.
Als in plaats van bloed de Maas stroomt door je aderen,
dan weet je in je hart dat je hoort bij die stad.
Op kaarten naar z'n stamkroeg, van waar zo'n kaart ook kwam:
geheid de laatste regel: je krijgt de groeten uit Rotterdam.

Schrale Lenie van de Kaap had weinig meer te geven.
Te jong om bejaard te zijn,
te oud al voor het leven.
Vanuit haar flat in Zevenkamp zat zij nog vaak te dromen
hoe ze vroeger over de rivier haar klanten aan zag komen.
Haar plakboek vol met kaarten van elke trouwe klant
uit Bangkok of uit China: met de groeten uit Rotterdam.

Als in plaats van bloed de Maas stroomt door je aderen,
dan weet je in je hart dat je hoort bij die stad.
De mooiste plek op aarde is waar je bent geboren.
Aan die stad waar nuchterheid nog leeft
heb ik mijn hart verloren.
De oude havens, industrie zijn mooi van lelijkheid.
't Is altijd kermis in Pernis.

Waar sentiment wordt weggewuifd en tegelijk geëerd;
waar 'kop houen, niet zeiken' je als kind wordt aangeleerd.
De mooiste plek op aarde, de stad waarvan ik stam:
van mij krijg je de groeten, de hartelijke groeten,
van mij krijg je de groeten, de groeten uit Rotterdam.

[weer terug naar boven]

[weer terug naar de algemene index]