Uit de tijd van vóór de video dateert de schriftelijke notatie.
Er zijn dansers die dat niet nodig vinden. Sommigen kunnen wel zonder. Anderen beweren dat het niet mogelijk is om het 'karakter' van een dans in symbolen te vangen. Maar er zijn er ook die ondanks video's nog steeds kiezen voor de schriftelijke notatie. Een beetje vergelijkbaar met het notenschrift, dat ook nog steeds gebruikt wordt ondanks grammofoonplaten tot en met mpegs.
Wat die notatie betreft: er is eigenlijk maar één methode die de dans afdoende kan weergeven en dat is de Laban notatie. Ontwikkeld voor ballet en daarmee veel uitgebreider dan voor de tango nodig is. Kennis nemend van zo'n beetje alle methoden die bestaan, gaat onze voorkeur uit naar de specifiek voor de tango ontwikkelde RaNote, maar dit systeem heeft dus wel enkele beperkingen. Birkit Wildenburg (van Tangoschool La Zapada) heeft een nóg beknopter notatiesysteem bedacht, met name bedoeld als geheugensteuntje.
Maar het kan ook zónder hulpmiddelen, door iedere figuur in stukjes te knippen en die stukjes te onthouden (of desnoods alleen de namen op te schrijven). Want de tango bestaat eigenlijk alleen maar uit lopen en ochos. (Mauricio Castro - The Structure of Dance - gaat uit van drie typen passen: de open pas, kruis voor en kruis achter). Of we nu vooruit lopen, achteruit lopen of opzij stappen of de pas nét niet afmaken (= een corte): het is allemaal lopen. Daarbij kan dan ook (op de voorvoet) gedraaid worden. En of we nu twéé draaien maken (= een 'echte' ocho), een halve draai maken (= een halve ocho), de ocho voorwaarts of achterwaarts maken, daarbij al dan niet samen en kwart of een halve draai maken of de (al dan niet halve) ocho nét niet afmaken (= een corte), het blijft nog steeds lopen ... toch? En daar voegen we desgewenst dan ook het voor- of achterwaarts kruisen aan toe.
Hier wat handige internetpagina's:
Hier wat videootjes:
